مد ساختارشکن ژاپن
لباسهای مفهومگرا عموماً از فرم بدن پیروی نمیکنند. طراحی آنها متقارن نیست. روی پارچهها نیز به عمد پارگی ایجاد میشود. این ناتمام بودن یکی از ایدههای مهم ساختارشکنان است. آنها سؤالی ایجاد کردند: چرا محصول نهایی باید به اتمام برسد؟
فیلم مودیلیانی
فیلم مودیلیانی روایت زندگی آمادئو مودیلیانی نقاش قرن بیستم را به تصویر میکشد. به جنون و عشق او در زندگی و هنرش میپردازد. همچنین نگاهی به رابطهی پرتنش و رقابت میان پابلو پیکاسو و مودیلیانی دارد. آمادئو نقاشی دائمالخمر و فقیر بود که نقاشیهایش فروش نمیرفتند و تا زمان مرگ در فقر زیست.
لباس کپسول
دههی ۱۹۷۰ اغلب با عنوان «دههای که سبک فراموشش کرد» مورد انتقاد و تمسخر قرار میگیرد، دوران مد پلورالیستی (کثرتگرایانه) و «از هر دری سخنی». در این دوره آشوبهای اجتماعی و بیثباتی اقتصادی باعث ایجاد شکلی از روانگسیختگی در عرصهی مد و لباس شد. سبکهایی ناهمگون همچون رمانتیسیسم نوستالژیک، دیسکو، گلام، پوشش اسپرت، پانک و جنبشهایی نظیر «مشکی زیباست» (Black is Beautiful) و «آزادی زنان» برجسته شد تا دههای خلق شود که شتابزده، جسورانه، جوانپسند و پرشور بود. در چنین ملغمهای، به شکلی بیصدا و خاموش، صنعت مد به سبکهای شیک و برازنده، کارآمد، معقول و باکیفیت پوشش کلاسیک بازگشت.